Ruim twee jaar geleden ontstond in New York het idee om de vriendschap-tussen-lichaam-en-geest geleide meditatie in combinatie met een tekst uit te brengen. Actief als mensen uit de Osho-beweging zijn, is het project inmiddels in dertien talen verschenen. Bekend met de meditatie doordat ze de cursus in India vele malen heeft verzorgd heeft Garimo Ackermann de tekst voor de Nederlandse cd ingesproken. De bedoeling van het boek en de cd is dat je leert ‘praten met je lichaam’. Je lichaam is het meest directe, meest intieme of eigene deel van je in de stof op aarde. Het heeft om die reden alleen al als het ware recht op je vriendschap ermee. In het boekje, een bloemlezing samengesteld uit het vele Osho-materiaal, belicht Osho de autonome intelligentie en wijsheid van het lichaam. Hij nodigt je uit te luisteren naar je lichaam en onderscheid te leren maken tussen wat je lichaam je vertelt en wat je verstand daar vaak voor in de plaats zet.

Zoals de oorspronkelijke benaming voor de geleide meditatie aangeeft, ‘de vergeten taal…’ was volgens Osho wat hij ontdekte in wezen niet nieuw. In het oude Tibet praatte men al met het eigen lichaam. En eigenlijk is de communicatie er altíjd – alleen zijn we vergeten te leren luisteren. In het westen zijn we zo gefocust geraakt op het denken dat we niet meer vriendelijk met ons lichaam omgaan. Er is een soort anti-houding ontstaan ten opzichte van het lichaam. Het moet vaak anders dan het is. Reclamespotjes te over hoe we pilletjes kunnen nemen tegen hoofdpijn, maagpijn, verkoudheid, hoe we slanker zouden moeten zijn, het gebit witter dan wit, haren vol en glanzend. Zoals inmiddels velen vanzelfsprekend vinden is een mens veel meer dan de som der delen als denken, voelen, geest en lichaam. Maar omdat het lichaam het meest fysieke deel is van het leven is, moet je, aldus Osho, daar mee beginnen. Het is je vriend vanaf het prilste begin. Het reageert onmiddellijk wanneer je met liefde en vriendschap aandacht voor haar hebt. Het lichaam is de directe toegang tot het leven en tegelijkertijd de deur tot bewustzijn. Osho benadrukte de fysieke component door uitgebreid aandacht te schenken aan het thema ‘feesten’.

De geleide meditatie is erop gericht je te ontspannen en voert je dan mee naar plekken in je lichaam waar je bijvoorbeeld pijn hebt, of delen die niet optimaal functioneren. In de ontmoeting van je gewaarzijn met een lichaamsdeel kan dat lichaamsdeel je duidelijk maken wat het is wat het probeert te doen. Het lichaam is een vriend dat dingen doet om je te helpen. Dus langdurig zeurende pijn hebben in je knie is niet omdat lichaamsdeel knie je dwars wil zitten vanwege het een of ander, maar omdat het iets goeds voor je wil doen.

Zelf heeft Garimo Ackermann – ze kreeg de naam Garimo van Osho – met behulp van Body-Mind Balancing veel gewerkt aan haar migraine. Er vanuit gaande dat haar lichaam haar maatje is moest het een goede intentie hebben met migraine-aanvallen. Het wilde haar ongetwijfeld ergens mee helpen of tegen beschermen. Het wilde voorkomen dat ze doorging met iets waar ze eigenlijk niet achterstond. Door te vragen aan haar lichaam “Wat probeer je voor me te doen met een migraine-aanval?” leerde ze gaandeweg begrijpen waar haar lichaam haar voor wilde behoeden. In samenspraak ermee is ze alert geworden op eerdere, andere signalen die haar lichaam haar biedt. Dus als ze tegenwoordig voelt dat het tijd is om een stapje terug te doen neemt ze time-out om een kopje thee drinken of even iemand te bellen. Op die manier wijzigt ze de koers waar ze inzat en komt het niet tot een heftige hoofdpijn. Ergens lijkt het of ze egoïstisch is geworden omdat er momenten zijn waarin ze expliciet voor zichzelf kiest, voor haar eigen welzijn. Gaandeweg is ze steeds meer doordrongen geraakt van de idee dat wanneer je goed voor jezelf zorgt, je vanzelf meer kunt geven. Pas als je zelf vol zit van levensvreugde gaat het overstromen en kun je “er niet mee op je eigen kamertje blijven zitten.”

Op de vraag of het niet dogmatisch is om niet aan de vorm en inhoud van de Body-Mind Balancing te tornen antwoordt Garimo: “Nee. Iedere techniek heeft zijn eigen begin en eind. Ooit deed ikzelf een jaar lang iedere dag Osho’s kundalini-meditatie. Toen deed ik het drie dagen lang niet en de dag waarop ik het wel weer deed werd ik misselijk. Ik vroeg Osho hierover. ‘Je hebt niet naar de stem van je lichaam geluisterd’ was zijn uitleg. Een jaar lang had ik baat gehad bij de kundalini-meditatie. Op een gegeven moment kwam daar een natuurlijk einde aan.” Zo gaat het ook met de Body-Mind Balancing. Je leert zelf te voelen wat goed is voor jou.

Volgens Garimo zijn twee elementen in de Body-Mind Balancing techniek essentieel. De ene betreft het besef dat je ‘mind’, lichaam en ziel één zijn. De andere betreft een passage in de oefening waarin het verstand toenadering zoekt tot het lichaam: “Ik wil dichterbij je komen en vriendschap met je sluiten. Ik heb er nooit over nagedacht dat ik je al die jaren nog nooit heb bedankt. Is er iets wat ik in de toekomst beter kan doen?” Ofschoon de meditatie je kan helpen fijner in je vel te komen zitten is het onverstandig er wonderen van te verwachten. Zoals Osho tijdens het ontwikkelen ervan uitlegde: “De methode kan gebruikt worden voor alles waartoe het lichaam in staat is, wat binnen het bereik ligt. Maar als je het vraagt iets onmogelijks te bewerkstelligen zul je het vertrouwen beschadigen en zal het niet werken. Als je geen ogen hebt, hoe kan het lichaam dan gezegd worden te zien? Zoiets vragen is eenvoudigweg dom. Maar voor gewone functies die een normaal deel van het lichaam, kan deze methode veel betekenen.”

Osho “Body-Mind Balancing”,