Waar de grenzen van psychologie liggen begint meditatie; waar de grenzen van meditatie liggen begint verlichting. Met behulp van meditatie of gewaarzijn, kun je nog een ander centrum in de mens ontdekken, voorbíj de grenzen van het denken: het zelf, het niet-denken, het oorspronkelijk gezicht.

Uit het voorwoord van drs. René van Iersel, psycholoog:
Al zevenentwintig of achtentwintig jaar was ik, en mijn geslaagde universitaire studies in de sociologie en de psychologie waren al zo goed als achter de rug, toen ik nog regelmatig opschrikte uit een nachtmerrieachtige droom dat ik mijn eindexamen middelbare school nog steeds niet gehaald had, en dat al mijn tentamens en examens voor het wetenschappelijk onderwijs dus ongeldig waren.
Zestig jaar ben ik nu, en intussen heb ik ook een jarenlange internationale opleiding en florerende praktijk in psychosynthese-psychotherapie achter de kiezen, alsmede een zilveren speldje voor vele jaren trouwe dienst als docent psychologie.
Ik denk niet dat ik slecht heb opgelet tijdens de colleges psychologie van prof. A.A. de Groot, prof. Nico Frijda, prof. H. Duijker, prof. J.H. van den Berg, prof. A. Chorus, prof. Rita Vuyk en van hun kornuiten en collega’s. Ook tijdens mijn postdoctorale opleiding in psychosynthese heb ik bij mijn weten toch niet zitten suffen, noch in Europa bij Roberto Assagioli en vooral Piero Ferrucci, noch in de USA, noch in Canada.
Aan het vele werk dat ik sindsdien jarenlang gedaan heb als psychotherapeut en als docent psychologie hebben, behalve ik toch ook vele klanten en studenten zeer goede herinneringen. En het N.I.P. (Nederlands Instituut voor Psychologen) zal mij toch ook niet voor niemendal en zonder dat ik iets waardevols te melden heb vier jaar achtereen uitnodigen om haar jaarlijks congres van klinische psychologen toe te spreken.
Hoe is het dan in godsnaam mogelijk dat het lezen van dit boek van Osho ‘Over de grenzen van de psychologie’ mij het sterke gevoel geeft dat ik nu pas helderheid krijg over de vragen waarmee ik mijn psychologiestudie ben aangevangen en waarmee ik sindsdien ben blijven zitten?

Uit deel I ‘Wie ben ik?’
Ik groet de boeddha in je. Misschien besef je het niet, misschien heb je nooit durven dromen dat jij een boeddha bent, dat niemand ooit iets anders dan een boeddha kan zijn, dat boeddha-zijn de essentiële kern van je wezen is, dat het niet iets is dat in de toekomst kan gebeuren, maar iets dat al gebeurd is. Je boeddha is de bron van alles, je oorsprong, zowel de bron als het doel. Wij bewegen ons van ons boeddha-zijn naar ons boeddha-zijn.
Dit ene woord: boeddha-zijn omvat alles, de hele kringloop van het leven, van alfa tot omega.
Maar jij ligt diep in slaap, je weet niet wie je bent. Je hoeft niet een boeddha te worden, je hoeft hem alleen maar te herkennen, alleen maar terug te keren naar je eigen bron en in jezelf te kijken. Die ontmoeting met jezelf onthult je dat je een boeddha bent.