Laatste illusie - een andere kijk op sterven

DE LAATSTE ILLUSIE

Er wordt nog altijd niet gemakkelijk met de dood omgegaan door mensen.
Of zij wordt weggemoffeld en zo snel mogelijk na het gebeuren vergeten. Of iemand wordt na zijn dood buitensporig verheerlijkt, zoals we dat recentelijk nog bij het overlijden van Michael Jackson hebben kunnen ervaren.
Dood is een moeilijk hoofdstuk dat maar het liefst tot het laatst bewaard wordt en dan is het meestal te laat voor een vruchtbare voorbereiding.

In Tibet doet men dit al eeuwenlang anders.
Daar heeft men de zogenaamde Bardo, een begeleiding van de stervende naar het volgende leven.
En hieraan gaat een bewust sterven vooraf.
Er worden frasen voorgelezen aan het sterfbed die de stervende ondersteunen bij het verlaten van zijn of haar fysieke lichaam.
En er wordt gewezen op wat het astrale en etherische lichaam kunnen gaan ervaren. Er kan onder andere op verschillende manieren licht worden gezien dat in diverse kleuren verschijnt.

In Nederland is er nu ook al enige jaren een Bardocursus.
Hierin worden verschillende zaken aangereikt vanuit het Tibetaanse inzicht.
En ook zitten er fragmenten van Osho´s visie op Leven en Sterven in.

Osho spreekt meermalen zijn respect en ondersteuning uit ten aanzien van de Tibetaanse Bardo.

Osho´s visie op de dood is onder andere in het opnieuw uitgegeven boek “De Laatste illusie” een andere kijk op sterven, weergegeven.
Hij heeft het er in dit boek over, dat de dood niet bestaat.
Aan het einde van het aardse leven ga je een deur door en dan bevind je je aan de zogenaamde andere oever, aan de overkant.
Het fysieke is gestorven, maar dat ben jij niet. Je bent veel meer dan dat.
Wat eeuwig is in jou, is je bewustzijn.

En tijdens het aardse leven kun je “aan de dood werken”door je bewustzijn zoveel mogelijk te vergroten.
Alleen dat wat eeuwig is, kun je meenemen en dat is je gegroeide bewustzijn.
Het stoffelijk sterft af.
En hebben we ons tijdens het leven alleen met het stoffelijke bezig gehouden, dan zal onze dood ook die kwaliteit kennen.
In die zin hebben we de manier waarop we sterven zelf in handen.
Want onze manier en intensiteit van leven hebben daar alles mee te maken.
Osho heeft in menig opzicht de meest radicale visie ten aanzien van de dood. De dood is de piek van het leven, zo geeft hij aan.

Als iemand sterft, betekent het, dat hij of zij bevrijd wordt van de beperking van het fysieke lichaam.
En dat is in alle gevallen een feestelijke gebeurtenis, zo betoogt hij. Iemand is tot een veel weidsere staat van zijn overgegaan.
We kunnen een geliefde missen, als die sterft. Dat is begrijpelijk en menselijk. Maar als we elke dag treuren om iemand die overleden is en die we mogelijk wel missen, betekent dat een leven in doorlopende misère.

En dat kan nooit de bedoeling van het leven zijn.
Het leven is een geschenk en is het waard om in volle uitbundigheid geleefd te worden.

Alles kunnen we vieren en daarom ook de dood, is Osho’s uitgangspunt.
En hij heeft dat in zijn internationale meditatiecentra ook weten te realiseren.
De mensen die op die plaatsen het leven verlaten, krijgen een ware viering van hun afscheid.
Muziek en dans begeleiden de gestorvene naar de plek waar het lichaam uiteindelijk verbrand wordt.
Verdriet en vreugde betreffen dezelfde energie.
Het is daarom zo mooi, dat door de uitbundige viering de stroom van verdriet omgezet wordt in een golf van vreugde.

Misschien dat het even wennen is…

Maar begrafenissen waar het er uitermate droevig aan toe gaat, zijn ook niet helemaal overeenkomstig de menselijke natuur.
Uiteraard is het verdrietig voor de naastbetrokkenen.
Maar bij anderen kan het droevige gevoel heel oppervlakkig zijn.
Dat blijkt uit de aansluitende koffiebijeenkomsten waar men dikwijls honderduit kwettert. En voor velen betekent zoiets dan meer een ware reünie om bekenden weer eens te ontmoeten.

Het boek De Laatste Illusie van Osho geeft veel nieuwe inzichten omtrent sterven die het waard zijn om tot je door te laten dringen.
Gaan we door met de toch wat huichelachtig manier van met de dood
omgaan of proberen we meer oprechte manieren te vinden?

De Bardocursus kan ons tijdig vertrouwd en bewust maken van ons eigen sterven. En dat levert alleen maar een verhoogde kwaliteit van leven op.
En het boek de Laatste Illusie verschaft ons een andere kijk op sterven.

Meer informatie over de Bardocursus is te vinden op de website van het Osho Meditatiecentrum Wajid in Den Haag, http://www.wajid.nl/Programma/MeditationCelebration/Specials/BardoCursus/tabid/1414/language/en-US/Default.aspx.
En het boek De Laatste Illusie is voor een zeer schappelijke prijs

Het eerste hoofdstuk in dit boek is al zo mooi om te lezen. Het bevat de beschrijving van Osho’s ervaring van zijn stervende grootvader.
Ze waren met paard en wagen onderweg omdat er sprake was van ernstige ziekte.
En op ontroerende wijze vertelt Osho hoe hij als opgroeiende jongeman de laatste reis van zijn grootvader beleefde.

Alleen op een ten volle geleefd leven kan een menswaardige dood volgen.
Osho geeft meermalen aan, dat mensen al voor de tijd van hun dood gestorven zijn.
Met laat zich zo inkapselen; alle levenssappen zijn dan uit iemand gestroomd.
Kinderen kijken zo ook wel tegen volwassenen aan, zoals uit het volgende grapje blijkt.
Een meisje heeft het over dansen en ze doet allerlei dansjes aan haar moeder voor. De moeder kijkt blij,lacht en begint te vertellen over de tijd dat ze zelf danste.
Eenmaal op dit spoor gekomen, vertelt ze allerlei avontuurtjes die ze daar bij had. Het meisje luistert aandachtig en na het verhaal zegt ze: “O, dat was zeker in de tijd dat je nog niet dood was?!”
Volledig leven is volledig sterven. Er is in dat opzicht geen tijd te verliezen.

door ma DONNA
www.oshoboeken-besproken.nl

www.osho-coaching.nl

www.ma-donna.nl

Music

OSHO PUBLIKATIES
e-mail: info@osho.nl
© Copyright teksten, foto’s en illustraties van Osho: Osho International Foundation
© Copyright Nederlandse teksten van Osho: Osho Publikaties
Voor informatie over kopiëren/publiceren van teksten van Osho, zie: www.osho.com/copyrights