|
|
en de religieuze ongelovige
ISBN 978-90-5980-111-0 / 368 pag. /
pb. met flappen
|
|
In deze bundel klassieke zenverhalen, waaraan Osho de naam gaf: “Nirvana, de laatste nachtmerrie”, daagt hij de lezer uit de eigen “waarden” onder de loep te nemen en te heroverwegen. ‘Ik las eens een uitspraak van Albert Einstein. Ik vind hem heel mooi. Hij zegt ergens: ‘Ik ben een diep religieuze ongelovige.’ Een religieus mens kan eigenlijk niet geloven. Iemand die religieus is kan vertrouwen, maar kan niet gelovig zijn. Vertrouwen komt voort uit existentiële ervaring, geloof is een mind-trip. Geloof is niet meer dan ideologie, denkbeelden, geschriften, filosofie. Uit het leven komt vertrouwen voort.’ |
|
| Meteen al in
het eerste hoofdstuk zet hij de toon door in alle duidelijkheid te
stellen dat het feitelijke leven hiernu alleen ervaren en geleefd kan
worden, als niet door de bril van de een of andere ideologie of
godsdienst gekeken wordt.
Wat tot consequentie heeft dat de uitdagingen van het alledaagse leven, gelaten tegemoet getreden kunnen worden, waardoor de ruimte ontstaat van de momenten van het leven te genieten. Het boek biedt de lezer een handvat om voor zich een eiland van levendige rust te creëren. |
|
Als je
eenmaal het feit accepteert dat jij jij bent, en dat je, wat je ook
onderneemt,
niet een ander zult worden, dat je jezelf zult blijven…
als je dat eenmaal geaccepteerd hebt, vindt er een metamorfose plaats.
Je begint te leven.
 |
|
...... en nu de meditatie ......