Probeer allereerst zonder hoofd te leven. Denk je in dat je geen hoofd hebt; beweeg je alsof je geen hoofd hebt. Het klinkt absurd, maar het is een van de belangrijkste oefeningen die er zijn. Probeer het maar, dan zul je het voelen. Loop rond met het gevoel alsof je geen hoofd hebt. In het begin is het alleen 'alsof' en voelt het heel vreemd. Maar geleidelijk kom je in je hart.

Probeer deze oefening eens die ik hier bespreek - zonder hoofd leven - dan ervaar je plotseling iets vreemds:
alsof je voor het eerst in je hart bent.
Loop zonder hoofd.
Ga zitten, mediteer, sluit je ogen en voel dat je geen hoofd hebt.
Voel: 'Mijn hoofd is verdwenen.'

In het begin is het nog 'alsof', maar geleidelijk ga je voelen dat je hoofd werkelijk verdwenen is.
En wanneer je dat voelt ligt je centrum in je hart, onmiddellijk!

Dan kijk je met je hart naar de wereld en niet met je hoofd.

Probeer zonder hoofd te leven.
Mediteer staand voor de spiegel in je badkamer.
Kijk diep in je ogen en voel dat je vanuit het hart kijkt.
Langzamerhand begint het hartcentrum te werken.
En wanneer het hart werkt, verandert je totale persoonlijkheid, je totale structuur, het hele patroon,
omdat het hart een eigen wijze van leven heeft.

Het eerste punt: probeer zonder hoofd te leven.
Ten tweede: wees liefdevoller, omdat liefde niet via het hoofd werkt.
Iemand die verliefd is verliest zijn hoofd.
Dan zegt men dat hij maf is.
Als je verliefd bent en niet ook maf, ben je niet echt verliefd. Je moet je hoofd erbij verliezen.
Als het hoofd onaangedaan, normaal functioneert, is er geen sprake van liefde, omdat voor liefde het hart moet spreken - niet het hoofd. Het is iets van het hart.

Uit het nieuwe Osho meditatie Handboek
Het kleine ABC van meditatie